KANCELARIA

KANCELARIA

Zapraszamy do zapoznania się z dniami urzędowania kancelarii oraz informacjami związanymi jej funkcjonowaniem. Czytaj Więcej
LITURGIA

LITURGIA

Godziny Mszy świętych, nabożeństw stałych i okresowych w naszej Parafii Czytaj Więcej
SAKRAMENTY

SAKRAMENTY

Czym są poszczególne sakramenty? Jakie dokumenty są niezbędne do udzielenia konkrentego sakramentu? Czytaj Więcej
DOTACJA NA BUDOWĘ

DOTACJA NA BUDOWĘ

Znajdziesz tu dane dotyczące przesyłania dotacji na budowę Kościoła Czytaj Więcej
  • 1

Salezjański Kociołek Kultury

IMG 20221109 WA0000

Komunikat Biskupa Legnickiego ws. pomocy dla Ukrainy

info biskup andrzej1

Komunikat Biskupa Legnickiego ws. pomocy dla Ukrainy

Umiłowani Diecezjanie! 

W poczuciu ludzkiej solidarności i w duchu chrześcijańskiej miłości spieszymy z pomocą wszystkich mieszkańcom Ukrainy, która 24 lutego br. została zaatakowana zbrojnie przez Rosję. Czynimy to za pośrednictwem naszej diecezjalnej Caritas.

Proszę więc Was, drodzy Bracia i Siostry, by w czasie zbiórki do puszek w parafiach naszej Diecezji w najbliższą niedzielę 27 lutego oraz w Środę Popielcową 2 marca wesprzeć finansowo tych, którzy cierpią w trakcie tej wojny, a także ogarniać ich modlitwą, by mogli podźwignąć się z nieszczęścia, które ich spotkało i by nastał upragniony pokój na Ukrainie i na całym świecie.

Zwracam się z prośbą do wszystkich duszpasterzy, by szczególną troską ogarnąć Ukraińców zamieszkujących parafie diecezji legnickiej, by wspólnota naszego lokalnego Kościoła była dla nich ostoją w tych trudnych chwilach.  Bądźmy otwarci w najbliższym czasie na przyjęcie uchodźców wojennych w naszych parafiach.

Zgodnie z prośbą Ojca Świętego Franciszka niech Środa Popielcowa będzie przeżywana w naszej diecezji jako dzień postu i modlitwy w intencji pokoju oraz solidarności z Ukrainą. Podtrzymuję moją prośbę z dnia 27 stycznia br., aby podczas każdej Eucharystii dodać w modlitwie wiernych wezwanie o pokój oraz po zakończeniu każdej Mszy świętej odśpiewać suplikacje „Święty Boże, Święty Mocny” w postawie klęczącej.

Już dziś za każdą modlitwę, wsparcie i gest dobrej woli dziękuję.

Królowo Pokoju, módl się za nami.

Z serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa

Wasz Biskup

podpis bp siemieniewski 768x248

† Andrzej Siemieniewski

____________________________________

ZARZĄDZENIE

Komunikat Biskupa Legnickiego należy odczytać we wszystkich kościołach i kaplicach Diecezji Legnickiej podczas Mszy świętych w niedzielę 27 lutego br. W nawiązaniu do prośby zawartej w komunikacie Biskupa Legnickiego proszę, aby przy kościołach dokonać zbiórki do puszek, a uzyskane środki przekazać do 4 marca 2022 roku do diecezjalnej Caritas w Legnicy.

ks. prałat Robert Kristman
Wikariusz Generalny

Numer konta CARITAS do wpłat ofiar dla Ukrainy:

04 1600 1156 1847 4540 1000 0001 (BNP Paribas)

w tytule: „UKRAINA

 

 

Jak możemy wspierać Ukrainę?

info caritas

Jak możemy wspierać Ukrainę?

 

25 lutego br. odbyło się nadzwyczajne spotkanie dyrektorów Diecezjalnych Caritas z całej Polski. Pomoc potrzebna jest od zaraz. Caritas w całej Polsce podejmuje różne działania pomocowe.

 

Chcemy włączyć się w tę pomoc dla Ukrainy.

 

W odpowiedzi na apel Caritas Polska oraz Komunikat Biskupa Legnickiego ws. pomocy dla Ukrainy w najbliższą niedzielę włączamy się w zbiórka ofiar mającą wesprzeć uchodźców przybywających z Ukrainy do Polski. Również w Środę Popielcową w każdej parafii będziemy kwestować na ten cel dołączając do ofiary materialnej post i modlitwę w intencji pokoju na świecie i wszystkich Ukraińców.

 

Włączamy się również w organizowanie punktów pobytu dla uchodźców wojennych na terenie naszej diecezji.

 

Prosimy o informacje na adres e-mailowy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub telefon: +48 76 72 44 300 (poniedziałek-piątek od godz. 700 do 1500) z informacjami o miejscach, osobach czy instytucjach, które byłyby w stanie przyjąć do siebie uchodźców. Wiemy, że w większości będą to kobiety i dzieci.

 

Na dzisiaj zgłosiliśmy do Caritas Polska gotowość przyjęcia 25 osób.

 

Przyjmujemy również dary rzeczowe. Prosimy jednak najpierw o kontakt z nami pod wskazanym e-mailem lub numerem telefonu.

 

Ofiary pieniężne możemy wysyłać na konto Caritas Diecezji Legnickiej BNP Paribas S.A. 04 1600 1156 1847 4540 1000 0001 z dopiskiem Ukraina.

Zapraszamy do wysłuchania wypowiedzi ks. Marcina Urygi, zastępcy dyrektora Caritas Diecezji Legnickiej, która jest umieszczona na stronie Radia PLUS Legnica.

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA XXX ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA XXX ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO

11 lutego 2022 r.

 

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6, 36)
Trwając na drodze miłosierdzia przy tych, którzy cierpią

 

Drodzy Bracia i Siostry,

 

trzydzieści lat temu św. Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Chorego, aby uwrażliwić lud Boży, katolickie instytucje służby zdrowia i społeczeństwo cywilne na potrzebę zwrócenia uwagi na chorych i na tych, którzy się nimi opiekują[1].

 

Jesteśmy wdzięczni Panu za drogę, jaką przebyły w ostatnich latach Kościoły partykularne na całym świecie. Poczyniono wiele kroków naprzód, ale pozostaje jeszcze długa droga do tego, aby wszyscy chorzy, także w miejscach i sytuacjach największego ubóstwa i marginalizacji, otrzymali potrzebną im opiekę zdrowotną, a także opiekę duszpasterską, aby mogli przeżywać czas choroby w zjednoczeniu z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Niech trzydziesty Światowy Dzień Chorego, którego kulminacyjne obchody, z powodu pandemii, nie będą mogły odbyć się w Arequipie w Peru, lecz w Bazylice św. Piotra na Watykanie, pomoże nam wzrastać w bliskości i służbie chorym i ich rodzinom.

 

1. Miłosierni jak Ojciec

 

Temat wybrany na ten trzydziesty Dzień Chorego: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6, 36), skłania nas przede wszystkim do zwrócenia naszego spojrzenia na Boga „bogatego w miłosierdzie” (Ef 2, 4), który zawsze patrzy na swoje dzieci z ojcowską miłością, nawet wtedy, gdy one od Niego oddalają się. Miłosierdzie, w rzeczywistości, jest par excellence imieniem Boga, które wyraża Jego naturę nie na sposób okazjonalnego uczucia, ale jako siłę obecną we wszystkim, co On czyni. Jest to siła i czułość razem. Dlatego możemy powiedzieć z zachwytem i wdzięcznością, że miłosierdzie Boże ma w sobie zarówno wymiar ojcostwa, jak i macierzyństwa (por. Iz 49, 15), ponieważ On troszczy się o nas z siłą ojca i czułością matki, zawsze pragnąc dać nam nowe życie w Duchu Świętym.

 

2. Jezus, miłosierdzie Ojca

 

Największym świadkiem miłosiernej miłości Ojca do chorych jest Jego jednorodzony Syn. Ileż to razy Ewangelie opowiadają nam o spotkaniach Jezusa z ludźmi cierpiącymi na różne choroby! On „chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach, głosząc Ewangelię o Królestwie i lecząc wszelkie choroby i dolegliwości wśród ludu” (Mt 4, 23). Możemy zadać sobie pytanie: skąd ta szczególna uwaga Jezusa wobec chorych, do tego stopnia, że staje się ona również głównym dziełem w misji apostołów, posłanych przez Mistrza, by głosić Ewangelię i uzdrawiać chorych? (por. Łk 9, 2).

 

XX-wieczny myśliciel podsuwa nam motywację: „Ból absolutnie izoluje i z tej absolutnej izolacji rodzi się apel do drugiego, wzywanie drugiego”[2]. Kiedy człowiek doświadcza słabości i cierpienia we własnym ciele z powodu choroby, jego serce staje się cięższe, wzrasta lęk, mnożą się pytania, coraz bardziej palące staje się pytanie o sens wszystkiego, co się dzieje. Jakże nie wspomnieć w tym kontekście o wielu chorych, którzy w czasie pandemii przeżyli ostatni etap swojego życia w samotności na oddziale intensywnej terapii, z pewnością pod opieką wspaniałych pracowników służby zdrowia, ale z dala od najbliższych i najważniejszych osób w ich ziemskim życiu? Dlatego tak ważne jest, by mieć u swego boku świadków Bożego miłosierdzia, którzy za przykładem Jezusa, miłosierdzia Ojca, wylewają na rany chorych olej pocieszenia i wino nadziei[3].

 

3. Dotknąć cierpiącego ciała Chrystusa

 

Zaproszenie Jezusa, by być miłosiernym jak Ojciec, nabiera szczególnego znaczenia dla pracowników służby zdrowia. Myślę o lekarzach, pielęgniarkach, diagnostach laboratoryjnych, osobach asystujących w leczeniu i opiece nad chorymi, a także o wielu wolontariuszach, którzy poświęcają swój cenny czas cierpiącym. Drodzy pracownicy opieki zdrowotnej, wasza służba chorym, pełniona z miłością i kompetencją, wykracza poza granice zawodu, aby stać się misją. Wasze ręce dotykające cierpiącego ciała Chrystusa mogą być znakiem miłosiernych rąk Ojca. Bądźcie świadomi wielkiej godności waszego zawodu, a także odpowiedzialności, jaka się z nim wiąże.

 

Błogosławmy Pana za postęp, jaki dokonał się w naukach medycznych, zwłaszcza w ostatnich czasach: nowe technologie pozwoliły wypracować metody terapeutyczne, które są bardzo korzystne dla chorych; badania naukowe nadal wnoszą cenny wkład w pokonywanie starych i nowych patologii; medycyna rehabilitacyjna bardzo rozwinęła swoją wiedzę i umiejętności. Wszystko to jednak nie może nigdy przesłonić wyjątkowości każdego pacjenta, z jego godnością i jego słabością[4]. Chory jest zawsze ważniejszy od jego choroby, dlatego w każdym podejściu terapeutycznym nie można pominąć wsłuchiwania się w głos pacjenta, jego historię, lęki i obawy. Nawet wtedy, gdy nie można wyleczyć, zawsze można otoczyć opieką, zawsze można pocieszyć, zawsze można sprawić, by pacjent poczuł bliskość, która świadczy o zainteresowaniu osobą bardziej niż jej chorobą. Dlatego wyrażam życzenie, aby procesy formacyjne pracowników służby zdrowia uzdalniały ich do słuchania i nawiązywania relacji.

 

4. Miejsca opieki, domy miłosierdzia

 

Światowy Dzień Chorego jest również właściwą okazją, aby skupić naszą uwagę na miejscach opieki. W ciągu wieków miłosierdzie wobec chorych doprowadziło do otwarcia przez wspólnotę chrześcijańską niezliczonych „gospód dobrego Samarytanina”, gdzie przyjmowano i leczono chorych wszelkiego rodzaju, zwłaszcza tych, którzy nie mogli znaleźć odpowiedzi na swoje potrzeby zdrowotne z powodu ubóstwa, wykluczenia społecznego lub trudności w leczeniu niektórych chorób. Największą cenę w tych sytuacjach płacą przede wszystkim dzieci, osoby starsze i najbardziej wrażliwe. Miłosierni jak Ojciec, liczni misjonarze, głosząc Ewangelię, budowali szpitale, przychodnie i ośrodki opieki. Są to cenne dzieła, dzięki którym chrześcijańska miłość nabierała kształtu, a miłość Chrystusa, o której świadczyli Jego uczniowie, stawała się bardziej wiarygodna. Myślę przede wszystkim o ludziach w najbiedniejszych częściach świata, gdzie czasami trzeba pokonywać duże odległości, aby znaleźć placówki medyczne, które pomimo ograniczonych środków oferują to, co jest dostępne. Przed nami jeszcze długa droga, a w niektórych krajach otrzymanie odpowiedniego leczenia pozostaje luksusem. Potwierdza to, na przykład, ograniczona dostępność szczepionek przeciwko Covid-19 w najbiedniejszych krajach, ale jeszcze bardziej brak możliwości leczenia chorób, które wymagają znacznie prostszych leków.

 

W tym kontekście chciałbym potwierdzić znaczenie katolickich instytucji opieki zdrowotnej: są one cennym skarbem, który należy chronić i wspierać; dzięki nim dzieje Kościoła wyróżniają się bliskością wobec najbiedniejszych chorych i w sytuacjach największego zapomnienia [5]. Iluż założycieli rodzin zakonnych potrafiło wsłuchiwać się w wołanie braci i sióstr, którzy nie mieli dostępu do opieki lub byli niewłaściwie leczeni, i robili wszystko, co w ich mocy, aby im służyć! Także dzisiaj, nawet w krajach najbardziej rozwiniętych, obecność katolickich placówek sanitarnych jest błogosławieństwem, ponieważ zawsze mogą zaoferować nie tylko opiekę nad ciałem ze wszystkimi niezbędnymi kompetencjami, ale także tę dobroczynną miłość, dzięki której chorzy i ich rodziny są w centrum uwagi. W czasie, kiedy panuje kultura odrzucania, a życie nie zawsze jest uznawane za godne przyjęcia i przeżywania, te struktury, jako domy miłosierdzia, mogą być przykładem ochrony i troski o każde istnienie, nawet najbardziej kruche, od jego początku aż po naturalny kres.

 

5. Miłosierdzie duszpasterskie: obecność i bliskość

 

W ciągu tych trzydziestu lat również duszpasterstwo służby zdrowia było coraz bardziej doceniane jako niezbędna posługa. Jeśli najgorszą dyskryminacją, jakiej doświadczają ubodzy – a chorzy są ubogimi w zdrowiu – jest brak duchowej uwagi, nie możemy nie zaoferować im bliskości Boga, Jego błogosławieństwa, Jego Słowa, sprawowania sakramentów, zaproponowania drogi duchowego wzrastania i dojrzewania w wierze [6]. W związku z tym pragnę przypomnieć, że bliskość wobec chorych i ich duszpasterstwo nie jest zadaniem tylko niektórych duszpasterzy specjalnie przygotowanych; odwiedzanie chorych jest zaproszeniem skierowanym przez Chrystusa do wszystkich Jego uczniów. Ile osób chorych i starszych mieszka w domach i czeka na wizytę! Posługa pocieszania jest zadaniem każdego ochrzczonego, który pamięta o słowach Jezusa: „Byłem chory, a odwiedziliście Mnie” (Mt 25, 36).

 

Drodzy bracia i siostry, wstawiennictwu Maryi, Uzdrowienia Chorych, zawierzam wszystkich chorych i ich rodziny. Zjednoczeni  z Chrystusem, który bierze na siebie ból świata, niech odnajdą sens, pocieszenie i ufność. Modlę się za wszystkich pracowników służby zdrowia, aby bogaci w miłosierdzie, potrafili ofiarować pacjentom, wraz z odpowiednią opieką, swoją braterską bliskość.

 

Z serca udzielam wszystkim Apostolskiego Błogosławieństwa.

 

Rzym, u św. Jana na Lateranie, 10 grudnia 2021 r., we wspomnienie Matki Bożej Loretańskiej.

 

FRANCISZEK

 

Plan Spotkań Kolędowych - 2022 r.

Plan Spotkań Kolędowych

w Parafii pw. Św. Barbary w Lubinie

 

07.01. piątek – ul. Kamienna od 1 do 30

 

08.01. sobota – ul. Kamienna od 31 do 60

 

10.01. poniedziałek – ul. Kamienna od 61 do 85

 

11.01. wtorek – ul. Konopnickiej od 1 do 32

 

12.01. środa – ul. Konopnickiej od 33 do 58

 

13.01. czwartek – ul. Orzeszkowej

 

14.01. piątek – ul. Tuwima

 

15.01. sobota – ul. Miedziana

 

17.01. poniedziałek – ul. Fredry

 

18.01. wtorek – ul. Reymonta

 

19.01. środa – ul. Norwida

 

20.01. czwartek – ul. Asnyka, Słowackiego, Iwaszkiewicza, Jana Pawła II

 

21.01. piątek – ul. Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Żeromskiego, Polna, Kisielewskiego, Bacha, Chopina, Moniuszki, Stary Lubin

 

Spotkanie rozpoczyna się o godz. 1800 Eucharystią w intencji Parafian z wyznaczonej ulicy, z prośbą o błogosławieństwo Boże, potrzebne łaski i zdrowie, w nowym roku ze śpiewem kolęd i udzieleniem indywidualnego błogosławieństwa relikwiami św. Barbary, patronki naszej parafii i patronki górników.

 

List Biskupa Legnickiego

Umiłowani Siostry i Bracia!

Tej nocy najpierw w gronie rodzinnym przy wieczerzy wigilijnej, a później podczas Mszy świętej pasterskiej, słuchaliśmy relacji św. Łukasza o narodzeniu Jezusa Chrystusa. Nad betlejemską grotą, w której zaczęła się spełniać zbawcza obietnica Boga, nad miejscem, gdzie odwieczne Słowo stało się Ciałem (J 1,14), chóry aniołów zaśpiewały pierwszą w historii kolędę: «Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których sobie upodobał» (Łk 2,14). Św. Leon Wielki, wybitny papież, który kierował łodzią Kościoła w

Odpust Zupełny na Listopad

Odpust Zupełny na Listopad

 

W bieżącym roku, w aktualnych okolicznościach spowodowanych pandemią COVID-19, odpusty zupełne dla wiernych zmarłych będzie można uzyskać przez cały listopad, przy zmienionych warunkach i dostosowanych do sytuacji dziełach pobożnych, aby zapewnić bezpieczeństwo wiernych.

 

Do niniejszej Penitencjarii Apostolskiej dotarło wiele próśb Świętych Pasterzy, aby w tym roku, z powodu epidemii COVID-19, zmieniono pobożne dzieła w celu uzyskania odpustów zupełnych dla dusz czyśćcowych, które można uzyskiwać zgodnie z normą „Wykazu odpustów” (nad. 29, § 1). Dlatego Penitencjaria Apostolska, na mocy specjalnego polecenia Jego Świątobliwości Papieża Franciszka, chętnie ustanawia i określa, że w tym roku, aby uniknąć zgromadzeń, tam, gdzie są one zakazane:

 

a. Odpust zupełny dla osób nawiedzających cmentarz i modlących się, choćby tylko w myśli, za zmarłych przez poszczególne osiem dni, zwykle ustanowiony jedynie na dni od 1 do 8 listopada, dla pożytku wiernych może być przeniesiony na inne osiem dni listopada. Dni te, dowolnie wybrane przez poszczególnych wiernych, mogą być od siebie oddzielone.

 

b. Odpust zupełny związany z dniem 2 listopada, ustanowiony na Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych dla tych, którzy pobożnie nawiedzają kościół lub kaplicę i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę poprzedzającą lub następującą, albo na sam dzień Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

 

Osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, na przykład ze względu na zakazy gromadzenia się licznych wiernych w miejscach świętych, będą mogli uzyskać odpust zupełny, jeśli tylko łącząc się duchowo z tymi wiernymi, którzy pobożnie nawiedzają miejsca święte, oraz wykluczając wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mając intencję kiedy to tylko będzie możliwe spełnić trzy zwyczajne warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny (na przykład jutrznię i nieszpory z oficjum Liturgii godzin za zmarłych, Różaniec, Koronkę do Bożego Miłosierdzia i inne modlitwy za zmarłych bliskich ich sercu), albo jeśli podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub też jeśli wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

 

Aby ten dostęp do łaski Bożej, udzielanej władzą kluczy Kościoła, stawał się łatwiejszy ze względu na miłosierdzie duszpasterskie, niniejsza Penitencjaria gorąco prosi, aby wszyscy kapłani posiadający odpowiednie uprawnienia, oddali się z gorliwością i wielkodusznością celebracji Sakramentu Pokuty i udzielali Komunii Świętej chorym.

 

Niemniej, jeśli chodzi o warunki duchowe dla uzyskania odpustu zupełnego, nadal obowiązują wcześniej wydane wskazania zawarte w „Nocie odnośnie sakramentu pojednania w obecnej sytuacji pandemii”.

 

Wreszcie, ponieważ dusze czyścowe wspierane są wstawiennictwem wiernych, szczególnie zaś miłą Bogu ofiarą ołtarza (por. Sob. Tryd. Sesja XXV, Dekret o czyśćcu), gorąco zaleca się wszystkim kapłanom trzykrotne odprawianie Mszy św. w dniu Wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych, zgodnie z Konstytucją Apostolską „Incruentum Altaris”, wydaną przez czcigodnej pamięci papieża Benedykta XV w dn. 10 sierpnia 1915 roku.

 

Niniejszy dekret jest ważny przez cały listopad. Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

 

XXI Dzień Papieski 2021

plakat jp2

Plan Wieczystej Adoracji 2021 r.

    

Plan Wieczystej Adoracji

Najświętszego Sakramentu – 16 września 2021 r.

 

·       Godz. 1300 – 1400 Stowarzyszenie Krwi Chrystusa, mieszkańcy ul. Kamiennej i Tuwima,

·       Godz. 1400 – 1500  Żywy Różaniec, mieszkańcy ul. Norwida, Miedzianej,

·       Godz. 1500 – 1530 Godzina Miłosierdzia,

·       Godz. 1530 – 1630 Mieszkańcy ul. Orzeszkowej, Konopnickiej,

·       Godz. 1630 – 1730 Służba Liturgiczna i mieszkańcy ul.
                              Reymonta, Fredry, Polnej, Żeromskiego,
                              Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej,
                              Kisielewskiego, Iwaszkiewicza, Asnyka,
                              Bacha, Chopina, Stary Lubin

·       Godz. 1730 Nabożeństwo Eucharystyczne

·       Godz. 1800 Msza św.

Odezwa Wikariusza Generalnego dot. ingresu Biskupa Legnickiego

Odezwa Wikariusza Generalnego dot. ingresu Biskupa Legnickiego

Siostry i Bracia!

 

Opisany w dzisiejszej Ewangelii dialog Jezusa z Apostołami jest jednym z centralnych momentów określających relację uczniów do Zbawiciela. Jest to wiara w Jego mesjańską godność, którą w imieniu Apostołów wyznaje pierwszy z nich – Piotr. To wyznanie wiary Piotra, a także pozostałych Apostołów, nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji, w jakiej przyszło żyć pierwszym wyznawcom Chrystusa. Choć poglądy i opinie o Nim są różne, to jednak Piotr wraz z Apostołami odnajdują w Chrystusie jedynego Zbawiciela. „Ty jesteś Mesjasz” – odpowie na pytanie Jezusa Apostoł.

 

Wiara Piotra, a także pozostałych Apostołów, mimo że będzie musiała przejść przez wiele trudnych doświadczeń, stanie się skałą – opoką, na której Chrystus będzie budował wiarę całego Kościoła – swojego Mistycznego Ciała.

 

Tę prawdę, jeszcze dokładniej przekaże nam Ewangelista Mateusz, opisując wydarzenie pod Cezareą Filipową i dodając słowa Chrystusa skierowane wówczas do Piotra: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». (Mt 16, 13-23)

 

Ewangelista wyraźnie podkreśli prawdę, że wiara Kościoła, będąca łaską pochodzącą od Boga, musi być oparta na mocnym fundamencie, co będzie gwarancją, że bramy piekielne nigdy Kościoła nie przemogą. Tym fundamentem jest wiara tych, których Chrystus powołał i ustanowił Apostołami. Oni też są znakiem i gwarancją jedności wszystkich wierzących w Chrystusa. Trwanie w jedności nabiera tu zasadniczego znaczenia dla wspólnoty Kocioła, który jak Chrystus zawsze będzie znakiem, któremu świat będzie się sprzeciwiał (por. Łk 2, 34). Krzyż Chrystusa, zawsze był i będzie odrzucany przez świat, w którym żyją i zawsze będą żyli chrześcijanie, czyli uczniowie Chrystusa.

 

Odnajdujemy tu prawdę, że to Apostołowie w imieniu Chrystusa będą kierowali Jego Kościołem. Oni będą mieć „władzę kluczy”, strzegąc depozytu wiary.

 

Wydaje się, że współczesne ataki na Kościół, na ludzi wierzących, zwłaszcza na katolików, eskalacja prześladowań, także tych krwawych, zdają się dzisiaj dobitnie potwierdzać słowa Zbawiciela: „Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie wpierw znienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat by was kochał jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi. Pamiętajcie o słowie, które do was powiedziałem: ‹‹Sługa nie jest większy od swego pana››. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować” (J 15, 18-20).

 

Historia Kościoła ukazuje, że to Chrystus, który oddał życie, aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno (por. J 11,52), a teraz żyje w swoim Kościele, jest zwycięzcą świata, a Jego Krzyż stanowi znak tego zwycięstwa.

 

Jedność Kościoła to źródło jego siły i mocy. Zauważmy, że ataki na Kościół rozpoczynają się od próby rozbicia jedności wewnątrz samego Kościoła. Tam, gdzie się to uda – umiera wspólnota.

 

Trzeba nam zatem pilnie dbać o jedność. Jej gwarancją jest ten, który z mandatu Chrystusa pełni we wspólnocie rolę Apostoła i winien być opoką, na której buduje się wiara powierzonej mu wspólnoty. To niełatwe zadanie, biorąc pod uwagę, że Chrystus powołuje do tego zadania apostołów – ludzi „wziętych z ludu”.

 

Rolę Apostoła w Kościele, zawsze pełnił i pełni nadal biskup. Dla Kościoła powszechnego jest to Biskup Rzymu, a dla kościoła lokalnego, czyli diecezji jej biskup. Tę prawdę dobitnie wyraził, żyjący w I wieku biskup i męczennik, św. Ignacy Antiocheński: „Gdzie pojawia się biskup, tam niech też będzie zgromadzenie, podobnie jak tam, gdzie jest Jezus Chrystus, jest też Kościół katolicki” (List do Smyrneńczyków, 8,2).

 

„Diecezja jest częścią Ludu Bożego powierzoną pasterskiej pieczy biskupa współpracującego z prezbiterium, aby trwając przy swoim pasterzu, zgromadzona przez niego w Duchu Świętym przez Ewangelię i Eucharystię, stanowiła Kościół partykularny, w którym prawdziwie jest obecny i działa jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół Chrystusa”. Tę prawdę przypomniał Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej o Kościele (por. KK 23).

 

Kościołem partykularnym kieruje biskup jako zastępca i wysłannik Chrystusa. Naznaczony pełnią sakramentu święceń, pozostaje on w komunii z Biskupem Rzymskim, czyli Papieżem i pod jego władzą.

 

Jak wiemy, dnia 28 czerwca br., po przejściu na emeryturę dotychczasowego Pasterza naszego Kościoła biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego, Ojciec święty Franciszek mianował Biskupem Legnickiem Biskupa Andrzeja Siemieniewskiego. Kanoniczne przekazanie diecezji nastąpiło 29 czerwca, w uroczystość Patronów naszej diecezji Św. Apostołów Piotra i Pawła.

 

Biskup Andrzej Siemieniewski urodził się 8 sierpnia 1957 r. we Wrocławiu. Święcenia prezbiteratu otrzymał 1 czerwca 1985 r. Po dwuletniej pracy duszpasterskiej w parafii pw. św. Stanisława w Świdnicy, podjął studia specjalistyczne w Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu w Rzymie, które ukończył z tytułem doktora teologii w zakresie duchowości. W latach 1991-1998 pełnił funkcję ojca duchownego w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym  we Wrocławiu. Od 1991 roku zatrudniony na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, gdzie przez dwa lata był dyrektorem tamtejszej biblioteki, a w 1997 roku został kierownikiem katedry teologii duchowości. W latach 1998-2001 pełnił urząd prorektora uczelni.

 

W 1998 roku habilitował się w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, a w 2004 roku otrzymał tytuł profesora nauk teologicznych. Jest autorem licznych publikacji: książek, artykułów o charakterze naukowym i popularnonaukowym oraz z zakresu duchowości. Od 1994 roku związany ze wspólnotą „Hallelu Jah” we Wrocławiu, należącą do Ruchu Odnowy w Duchu Świętym.

 

Dnia 5 stycznia 2006 roku papież Benedykt XVI mianował ks. prałata Andrzeja Siemieniewskiego biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej ze stolicą tytularną Theuzi. Sakry biskupiej udzielił mu abp Marian Gołębiewski, metropolita wrocławski, 11 lutego 2006 roku, w archikatedrze św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Deus Caritas est” (Bóg jest Miłością).

 

W ramach Konferencji Episkopatu Polski pełni funkcję delegata ds. Ruchu Rodzin Nazaretańskich oraz delegata ds. Federacji Bibliotek Kościelnych „Fides”, a także jest członkiem zespołu ds. kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną oraz członkiem Rady Naukowej.

 

Obecnie przygotowujemy się do Ingresu naszego Biskupa do Katedry. Jest to bardzo ważny moment w życiu Kościoła diecezjalnego, ponieważ uroczyste wejście Biskupa do swojego kościoła katedralnego jest oficjalnym przyjęciem Pasterza przez wspólnotę i oficjalnym początkiem pasterzowania.

 

Poszczególne części liturgii związanej z objęciem diecezji przez biskupa wymownie uświadamiają, że nowy biskup rozpoczyna pełnienie swojej posługi, której głównymi zadaniami jest głoszenie słowa Bożego (nauczanie), celebrowanie liturgii (uświęcanie) oraz prowadzenie ludu Bożego do zbawienia (pasterzowanie).

 

Od tego momentu nowo ustanowiony biskup posiada pełne prawo, do tego, aby w kościele katedralnym zająć należące do niego miejsce – katedrę biskupią, znak jego władzy nauczycielskiej, kapłańskiej i pasterskiej oraz znak jedności wyznawców tej samej wiary.

 

Jak czytamy w Dekrecie o pasterskich zadaniach biskupów Soboru Watykańskiego II, „biskup posiadając pełnię kapłaństwa jest następcą Apostołów postawionym przez Ducha Świętego jako pasterz. Chrystus bowiem dał Apostołom oraz ich następcom nakaz i władzę, by nauczali wszystkie narody, uświęcali ludzi w prawdzie oraz obejmowali ich troską pasterską. Z tej racji biskup stał się przez Ducha Świętego, który został mu dany, prawdziwym i autentycznym nauczycielem wiary, kapłanem i pasterzem” (por. DB nr 2).

 

Uroczystość Ingresu zaplanowana jest na poniedziałek 20 września br. i rozpocznie się o 11.30 procesją liturgiczną do Katedry z budynku domu parafialnego parafii katedralnej. W bramie głównej Katedry biskupa przywita Prepozyt Legnickiej Kapituły Katedralnej i proboszcz Katedry, i nastąpi dalsza część uroczystości. Eucharystia rozpocznie się o 12.00.

 

Kieruję zatem do Was Czcigodni Prezbiterzy, Diakoni, Osoby Konsekrowane i do Was wszystkich Siostry i Bracia, wierni Diecezji Legnickiej serdeczne zaproszenie do udziału w tej uroczystości. Zapraszam także wszystkie wspólnoty i organizacje kościelne. Niech nasza liczna obecność, będzie znakiem i wyrazem jedności z naszym Pasterzem.

 

Proszę także, aby dzisiejsza niedziela była szczególnym dniem modlitwy za naszego Biskupa. Poprzez dzisiejszą modlitwę okażmy jedność z naszym Biskupem, jedność między sobą. Niech ta modlitwa będzie wsparciem wspólnoty wierzących dla swojego pasterza, którego daje nam Chrystus jako znak jedności i skałę, na której oprze się nasza wiara.

 

 

 

W Chrystusowej jedności

 

 

Ks. Robert Kristman
Wikariusz Generalny

 

Liturgia na dziś

dotacja

Msze Święte

W dni powszednie:

  18.00

Święta zniesione

  9.00   18.00

W Niedziele:

  8.00   10.00   12.00   18.00

Od Maja do Października każdego 13-go dnia miesiąca Nabożeństwo Fatimskie godzina

  20.00

Kancelaria parafialna czynna:

 w każdy wtorek i czwartek
w godzinach 16.30 – 17.30

w okresie wakacji we wtorek
od 16.30 – 17.30

w okresie Wizyty Duszpasterskiej w sobotę
od 9.00 – 10.00

W sprawach pilnych (pogrzeb, sakrament chorych) można się skontaktować zawsze po wieczornej Mszy Świętej lub telefonicznie.

 

Rzymskokatolicka Parafia p.w. św. Barbary

  Pl. Św. Barbary 1, 59-300 Lubin

  76/8425914